Rizwanullah Jamil

د ارواپوهنې له کتابونو څخه اویا ټکي ژباړه : عطا محمد میاخېل ۱ ـــ د نورو د زېږون ورځ په یاد ولره . ۲ ـــ لږ تر لږه په کال کې یو ځل د لمر را ختل وګوره . ۳ ـــ خپلې راتلونکې ته پروګرام جوړ کړه . ۴ ـــ د مننه کووم له عبارت څخه ډېره زیاته ګټه واخله . ۵ ـــ پوه شه، چې په کوم وخت کې باید سکوت وکړې . ۶ ـــ د اوبو ترڅنګ د ځان له پاره سندره ووایه . ۷ ـــ احمقانه چلند مه کوه . ۸ ـــ د هرې کوچنۍ خوښۍ له پاره دې جشن ونیسه . ۹ ـــ هغه توکي، چې ماشومان یې پلوري، وې پېره . ۱۰ ـــ تل د زده کړې په حال کې واوسه . ۱۱ ـــ په هغه څه چې پوهېږې، نورو ته یې ورزده کړه . ۱۲ ـــ د زېږون په ورځ دې یوه ونه کېنوه . ۱۳ ـــ نوي دوستان پیدا کړه، خو پخواني له یاده مه باسه . ۱۴ ـــ د بېلا بېلو ځایونو انځور واخله . ۱۵ ـــ راز ساتونکی واوسه . ۱۶ ـــ له خپلو خوښیو او خوشالیو څخه د خوند اخیستلو فرصت بل وخت ته مه ځنډوه . ۱۷ ـــ په نورو باندې تکیه مه کوه . ۱۸ ـــ هېڅکله د خپل خوړنیز رژیم په اړه، له نورو سره خبرې مه کوه . ۱۹ ـــ خپلې تېروتنې ومنه . ۲۰ ـــ پوه شه، ټولې خبرې، چې اورې، سمې نه دي . ۲۱ ـــ خپ...

#ژر_قضاوت_مه_کوئ! ښوونکي په قهر کتابچه له مېز سره ووهله او چېغه یې کړه: -دلته راشه!! ماشوم خپل ځان منظم کړ او د ښوونکي پر وړاندې ودرېد، د ښوونکي له غوسې ډکې څېهرې ته ځیر شو. ښوونکي ورته بیا په قهر سره وویل: -څو ځله مې درته ویلي چې، په څیرې او چټله کتابچه کې خط مه لیکه، هاااا! سهار دې حتماً مور درسره راوله، غواړم ستا ددې بې پروایۍ په اړه خبرې ورسره وکړم. هلک په زحمت خپل له ژړا ډک ستونی خالي کړ، او ورو یې وویل: -مـور جانه مې ناروغه ده. له ستوني یې ویني راځي خو پلار مې وویل چې، د میاشتې په اخر کې معاش راکوي، مور به مې روغتون کې بستر کړي، کشرۍ خور ته به مې شیدي واخلي؛ ځکه اوس هره شپه تر سهاره ژاړي. پلار مې وعده وکړه، که پیسې ورسره پاتې شوې؛ نو ماته به نوې کتابچه هم اخلي، تر څو بیا مجبوره نه شم چې، د مشر ورور له کتابچې پاڼې پرې کړم او لږه لیکنه ورباندې وکړم. ښوونـــــــکي مخ د تورې تختې خواته کړ او ویې ویل: -وبخښه کښېنه! کله چې یې  ښه شېبه وروسته له سترګو د اوښکو پردې ایسته شوې؛ نو په غټ خــــط یې د تختې پر مخ ولیکل: -ژر قضاوت مکوئ!